Bolo prenhado na Música na noite de Solháns

A passada fim de semana celebrou-se em Solhans (parróquia de Calo no concelho de Teo) o XII Música na noite. Já o ano passado tivem a oportunidade de ir e provar os estupendos bolos prenhados que serviam, mas com a emoçom nom lembrei para nada do Capítulo Cerdo e comim-o antes de poder tomar notas para adicar-lhe umha entrada. Assim que este ano voltei com o único objecto de fazer esta entrada (e passar umha noite de música, também).

Bolo prenhado no Músicas na noite de Solháns

Sei que a foto nom é mui boa. A pessar de ir a tiro fixo, nom levei a câmara e tivem que tirar a foto com o móbil difuminando o flash cun cacho de gardanapos para nom queimar as cores. E saiu isso.

Mas bem, imos ao choio. Para quem nom saiba (e pode haver gente que nom saiba, é bastante normal) um bolo prenhado é um bolo de pam normal e corrente, só que leva dentro um chouriço. Mas nom é um bocata de chouriço, nom. O chouriço mete-se dentro da masa antes de entrar no forno, e umha vez cozido tuda a graxa que solta é absorbida polo pam, ficando um chouriço jugoso e um pam pringoso.

Este bolo em concreto (bem, estes, que comim dous), estava estupendo. O dito, jugoso, saboroso, mas faltou-lhe um pouco de temperatura. Nom sei se é que cheguei algo tarde, mas já estava algo frio. Nesse aspéito o do ano passado estava melhor.

O próximo ano é de aguardar que voltaremos comprobar se mantem a qualidade.

Filed in: Sen clasificar

by: chimpin

2 Comments

Bocata de cogomelos com queijo

Baocata de cogomelos com queijo

A de Morgan (nome com o que se lhe conheze) ou O Xa Chegou (nome ofizial) é umha taberna de compostela cumha grande tradiçom bocateira e de raçons onde começar as noites. Descrever o lugar nom é doado dada a sua peculiaridade que, principalmente, consiste em ser um local de-toda-a-vida. Tudo de madeira, com cozinha quase á vista e um cheiro a zorza que impregna á roupa para toda a noite. Ainda que por vezes isso é mui molesto, eu agradeço de quando em vez estar num local desse tipo.

A consumiçom escolhida para a ocasiom foi umha das especialidades da casa (junto com o bocata de zorza), o bocata de cogomelos com queijo. Havia bem de tempo que nom ia por alí, e igual já tinha idealiçado o bocata, ou pode ser que coas festas andavam mui leados, mas o resultado nom foi o aguardado.

Ainda estando por riba da meia dos bocatas que se podem tomar em Compostela, e tendo em conta que os cogomelos estavam bem preparados (eu nom gosto deles, mas figem o esforço de probar-os pola comunidade), o pam estava frio (suponho que seria descongelado, cousa que em princípio nom me importa, mas notava-se frio por dentro) e o queijo, que em tempos era queijo do pais, era queijo de barra tipo sande de Larsa ou algo assim. E isso é um baixom comparado com o que aguardava. Repito que, ainda com todo, o bocata estava estupendo, o pam ainda que frio era pam de verdade e o queijo, ainda que nom era pais, é o mais semelhante que podes atopar num bocata (algum haverá melhor, mas nom é o habitual). Haberá que probar noutra ocasiom a ver se foi umha cousa passageira ou perderom algo de qualidade. Quero pensar que foi a primeira.

Nota: as fotos nom lhe fam justiça.

Bocata de cogomelos com queijo

Filed in: Sen clasificar

by: chimpin

5 Comments

Ravioli con prebe italián

Ravioli con prebe italián

Non vos deixedes enganar pola imaxe de baixa calidade tirada co meu móbil. eses raviolis eran tan amarelos coma o arroz dunha paella! E o prebe era realmente vermello!

Mais pese á artificialidade da apariencia do prato o saber era bastante bo e a cantidade xenerosa. O prebe italián do Galeón leva champiñóns e tomate e  os raviolis, pois non sei de que estaban recheos, nunca consigo acertar, mais tiñan un lixeiro sabor a allo que lle daba o toque perfecto.

En definitiva, sair do prato combinado, bocadillo, hamburguesa do Galeón deu bo resultado e unha grata sorpresa. Unha mágoa que só teñan dous prebes para acompañar a pasta: o xa citado prebe italián e o prebe boloñés (con carne picada).

Seguiremos investigando na carta do Galeón arriscando a nosa saúde mais non o noso peto.

  • Ravioli con prebe italián (champiñóns e tomate)
  • Prezo: 4’30 €
  • El Galeón do Toural, Cantóns do Toural, Santiago de Compostela
  • Filed in: Sen clasificar

    by: ifrit

    Comentarios desactivados en Ravioli con prebe italián

    O Mesón Galego, Vigo

    Hai un tipo de establecemento típico que cumpre unha dobre funcionalidade. Por unha banda son o sitio onde comen os operarios a diario, con menús do día asequibeis e por outra banda son os sitios nos que os turistas poden probar as especialidades da terra sen sentirse roubado. (Teñen unha terceira función, que é ter cocido e/ou callos para levar unha vez á semana, mais iso non vén agora ó caso).

    O Mesón Galego en Vigo é un destes sitios. Nada de decoración ostentosa, mesas, cadeiras e loza das de toda a vida, a televisión a todo trapo (primeiro disfrutamos de Escenas de matrimonio e logo de El Patriota) e un camareiro pachorrento coma el só (Nicole deulle o título de Camareiro máis lento do ano).

    Menú:

    Media ración de salpicón de marisco. Un clásico. Ben saboroso e xeneroso en cebola.


    Ración de pementos de Padrón e media ración de polbo. Os pementos ben sabemos que non eran de Padrón, que estivemos alí o domingo pasado e non había nin un só, mais estaban ricos e algún ata picaba. O polbo rico rico, no seu punto.


    Media ración de chipiróns. Se están ben feitos non hai nada que dicir.


    Ensalada sinxela. Nicole é adicta a ensalada en todas as súas formas, así que non pode faltar.

    En definitiva, O Mesón Galego é un local cun menú clásico sen nada especial, mais tampouco velenoso. Non especialmente recomendábel por nada, mais que pode estar ben nun momento que necesites cumprir o expediente.

  • Media ración de salpicón de marisco, ensalada, ración de pementos de Padrón, media ración de chipiróns, media ración de polbo, dous ribeiros, unha caña e dous cestos de pan.
  • Prezo: Media ración de salpicón de marisco (4’80€), ensalada (3’60€), ración de pementos de Padrón (4’50), media ración de chipiróns (4’80€), media ración de polbo (5’90€), dous ribeiros (3’00€), unha Estrella Galicia (2’00€) e dous cestos de pan (1’20€) = 29’80 €
  • Bar Restaurante O Mesón Galego, Rúa Laxe, Vigo
  • Filed in: Sen clasificar

    by: ifrit

    1 comentario

    Hamburguesa especial Luces

    O outro día fun ó concerto de Calexico a Vigo (conciertazo!) e como non sabía o que me agardaba ó chegar a Santiago decidín buscar un sitio pola cidade olívica onde meterlle algo ó corpo.

    O único que atopei aberto (mira que é difícil atopar algo para comer en Vigo máis alá das 11!) foi unha cafetería preto do aparcadoiro onde deixara o coche. É unha destas grandes cafeterías ‘de toda la vida’ de Vigo, que tamén é restaurante e café-concerto (de feito estaban montando toda parafernalia para o espectáculo), Luces de Bohemia.

    Como xa dixen non sabía o que me agardaba en Santiago así que pedín o máis grande que tiñan, a hamburguesa especial Luces, unha hamburguesa con leituga, tomate, panceta, xamón de York e queixo. Moi especial non era. Tampouco era especialmente grande. Sabor aceptábel, inda que recomendo non botarlle maionesa, que a que teñen alí sabíame un pouco rara (non, non tiña salmonelose)

    Sen dúbida non é un lugar para ir tomar hamburguesas, mais cumpre para unha emerxencia.

  • Hamburguesa especial Luces e auga:
  • Prezo: hamburguesa (4’50) + auga (1’70) = 6’20 ouros
  • Cafétería – Restaurante Luces de Bohemia, Rúa Colón, Vigo
  • Filed in: Sen clasificar

    by: ifrit

    2 Comments

    Prato combinado nº 1

    Un grande templo da fritanga en Santiago é El Galeón, que gracias ó seu éxito dende fai un par de anos ten un novo restaurante nos Cantóns do Toural. El Galeón, para o que non o saiban, é un restaurante de ambientación náutica onde podes comer todo tipo de prato combinado, bocadillo, sandwich, hamburguesa… O que sexa. E todo a bo prezo. Ademáis teñen zona de fumadores e non fumadores.

    O día do meu cumpreanos tiven que traballar pola tarde e comer fóra e só, así que elexín El Galeón para a miña solitaria festa de cumpreanos.
    Esa monstrosidade que vedes na foto é o Prato combinado nº1 que consta de arroz, unha salchicha, croquetas, dous ovos fritidos e un zanco de polo.
    Que queredes que vos diga, a cousa deixaba bastante que desexar. Parecíase bastante ás comidas do colexio ou dos campamentos de verán. O arroz estaba insípido, a salchicha era da peor calidade, as croquetas conxeladas e todo fariña, é difícil facer mal uns ovos fritidos e o zanco de polo era todo pel e graxa. Non me prestou moito.
    Para regar todo isto, unha caña.
    E de postre, xa que era o meu aniversario persoal coa miña propia persoa, pedín a Copa da Amante do Capitán. Unha boa idea feita con malos materiais. Agora non recordo ben, mais penso que leva tona, chiculate quente, xeado de fresa e noces.

    Teño bos recordos do Galeón orixinal, en Alfredo Brañas, mais as veces que fun a este quedei farto mais non gustei demasiado. Haberá que volver intentalo?

  • Prato combinado nº 1, caña e Copa da Amante do Capitán
  • Prezo: 11’50 ouros (aprox.) [a copa é o que sube]
  • El Galeón do Toural, Cantóns do Toural, Santiago de Compostela
  • Filed in: Sen clasificar

    by: ifrit

    3 Comments

    Le Big Mac

    Sendo a que é a temática do blog, alguén tiña que face-lo. E fun eu. Fun a un McDonald’s e tomei un Big Mac, ou LE Big Mac, como din en Amsterdam (ou iso contaba Vincent Vega). Pedin un Menú Big Mac no McDonald’s de Área Central (Compostela), menú que consta dunha Hamburguesa dobre con queixo, leituga, cebola, cogombros e unha salsa especial; unhas patacas fritidas e bebida ao gusto. Acompañei todo cunha hamburguesa de a euro, que visto o tamaño do produto testado, ia vir ben para encher ocos.

    Menu Big Mac

    E que tal foi a cousa? Pois… o pan parece chicle, a carne é completamente insípida, e o que é o conxunto sabe á salsa especial, que debe ser algo entre mostaza e maionesa. Das patacas pouco que dicir, son patacas conxeladas como as que calquera pode comer en centos de sítios.

    Big Mac

    Outra cousa é a hamburguesa de Euro. A foto di-o todo, creo, ainda que de calidade non moi boa, xa que están feitas co teléfono. Un último apunte: que nun local de comer coas mans non haxa aseos… mal. (Edito: si que hai)

    Hamburguesa de a euro

    • Menú Big Mac, composto de hamburguesa Big Mac grande, patacas e bebida
    • Prezo: 5,90 €
    • McDonald’s de Área Central, Praza de Europa, Compostela

    Filed in: Sen clasificar

    by: chimpin

    5 Comments

    Hamburguesa completa no Dolorock ’08

    Hamburguesa completa

    O sábado foi noite de festival. The Homens, Catpeople, Lagartija Nick, Vetusta Morla e X-Wife (a estes últimos non os vin, que un vai vello e os xeonllos resíntense) tocaron en Mosteiro, catro casas e un festival organizado case á perfección.

    Mais o que importa aquí é que alí papei unha hamburguesa completa nun chiringo confabulado coa organización. Sen dúbida o adxectivo ‘completa’ quedáballe un pouco grande de máis. En concreto levaba: carne de cuadrúpedo, leituga, fíos de cebola e unha fatia de queixo; eu xenerosamente engadinlle (despois de insistirlle á dependenta/cociñeira) algo de ketchup e maionesa.

    Consistencia media, inxestión rápida, pringue de graxa irrelevante, dixestión sinxela, aporte de vitaminas e proteinas aceptábel. Misión cumplida!

    null

    Filed in: Sen clasificar

    by: ifrit

    4 Comments

    Döner Dürüm

    Döner Dürüm

    Xusto ao final da Rua do Vilar de Compostela, case chegando á Alameda, atopa-se a Parrillada Turca Anatólia. Xa fun veces e probei várias das especialidades que se ofertan, ampliadas desde hai pouco con comida do sudeste asiático (que non degustei ainda) mais para esta entrada decanteime por un dos reis da comida rápida actual, o Döner. O Döner Dürüm é un kebab feito, no canto de en pan-pan, nunha torta de trigo (pan de pita), rechea de carnes, verduras e unha salsa de iogur. Pode-se escoller o base, dobre, con queixo, con berenxena e con pemento, e eu, por causa da miña capacidade estomacal decánto-me polo dobre. O menú con patacas e bebida sae por 7,70 8 € (7 € o normal).

    Patacas

    Desta vez e dada (supoño e agardo) a época do ano, con vacacións e unha cantidade inxente de turistas, a atención non foi a axeitada. Tardaron máis de media hora en servir-nos (á mesa do lado, que chegaron antes ca nós ainda non lle serviran cando marchamos) e as patacas, por exemplo, non tiñan unhas espécias que lle botan noutras ocasións e lle dan o punto picante característico. De todos modos, a comida segue a estar na liña de calidade habitual, boa na miña opinión. Vale a pena pasar-se por alí e probar xa non os kebabs, senón tamén as especialidades turcas á grella, que son dignas de desfrutar.

    • Menú Döner Dürüm, composto de Döner Dürüm, patacas con salsa e refresco
    • Prezo: 7,70 8 €
    • Parrillada Turca Anatolia, Rua do Vilar, 81. Compostela

    Edito: Confundin o prezo do menu Dürüm dobre co menú Dürüm con queixo

    Filed in: Sen clasificar

    by: chimpin

    5 Comments

    Pasticho

    pasticho

    A Coruña é unha desas cidades onde as tapas páganse aparte da consumición o que por outra parte fai que teñamos á nosa disposición unha ampla variedade destas delicatessen en miniatura.

    O outro día, durante o Viñetas dende o Atlántico, fun con ghanito e máis besbellinha a cear a un sitio un par de tapas. O lugar en cuestión chámase El Tequeño (adiviñades a súa especialidade?) e está na Praza de María Pita. Eu decidinme por unhas croquetas e por un pasticho (na foto).

    Un pasticho é unha especie de lasaña remexida feita cunha pasta máis semellante a dos macarróns e que está rechea de carne picada e bechamel e cuberta con queixo gratinado. Unha delicia recalentada para os amantes da pasta.

    El Tequeño
    Praza de María Pita, 21
    A Coruña
    El Tequeño en Google Maps
    Pasticho na Wikipedia

    A foto “Pasticho” é miña e está baixo unha licencia Creative Commons.

    Filed in: Sen clasificar

    by: ifrit

    5 Comments