De paseo por Roma, os xantares rápidos dos autóctonos son a base de Pizza a Taglio ou, como se diria aquí, pizza ao corte. Tanto en fornos (tipo panadaria daquí) como en algúns restaurantes fan unhas pizzas rectangulares de como un metro de longo por corenta centímetros de largo que venden por porcións ao peso e comes pola rua. Ao final, e tendo en conta que dependendo do tipo de pizza ten un prezo diferente, a porción sae a menos de dous euros (non teño prezos exactos porque iamos oito persoas e mercamos ao mogollón).

Pizza a Taglio

Eu probei dúas. A primeira unha pizza simple de salsa de tomate e queixo, nun forno Piazza do Campo di Fiore. Teño debilidade polas pizzas, e soubo-me estupenda. A grande diferenza coas que podes tomar por estes lares penso que está na salsa e na masa (que venden tamén sen máis ingredientes, pizza bianca lle chaman).

Forno de Campo di Fiore

A segunda foi unha pizza picante con salsa, queixo, tomate natural e herbas várias, nun restaurante chamado Pizza House na Via della Mercede, ao lado da Piazza de Spagna (onde creo que vive o Pacu Vázquez). A pesar de que o pizzero dicia que era piccolo, piccolo picante!, na boca queimaba a cristo. A pesar diso estaba moi boa tamén.

Pizza House

Hai moitas outras variedades en todos os fornos, de verduras, de cogomelos, a xa mencionada pizza bianca que é moi típica, e un longo etcétera que depende do local ao que vaias e o momento no que chegues, xa que estás a expensas do que van quitando do forno. Moi rico todo, en verdade.

O que queda claro é que é máis barato comer que tomar un café (os capuccinos non baixan de 3 €, e xa é complicado atopa-los a ese prezo)